با فروش کلی 12 میلیارد یورو، تقریباً ۲۰ درصد از کل صنعت تشکیل می شود. صنعت خودروسازی ایران پس از صنعت نفت و گاز سومین صنعت فعال کشور است که ۱۰ درصد تولید ناخالص داخلی ایران و ۴ درصد نیروی کار (۷۰۰ هزار نفر) را به خود اختصاص داده است. ایران صنعت خودروسازی را بطور قابل توجهی با تولید سالانه ۲۰۰۰۰۰ دستگاه قبل از انقلاب ایران توسعه داد. پس از انقلاب ایران در سال ۱۹۷۹، تولید به دلیل جنگ ایران و عراق و تحریم های بین المللی به شدت کاهش یافت. از اوایل دهه ۲۰۰۰، تولید خودرو در ایران رشد چشمگیری داشته است. تولید خودرو ایران در سال ۲۰۰۷-۲۰۰۸ از مرز یک میلیون خودرو عبور کرد. امروزه ایران با تولید سالانه بیش از ۱/۶ میلیون خودرو، بیستمین خودروساز بزرگ جهان و یکی از بزرگترین خودروسازان آسیا است. ایران در سال ۲۰۰۹ در رتبه پنجم رشد تولید خودرو در کنار چین، تایوان، رومانی و هند قرار گرفت. بر اساس آمار OICA، تولید در سال ۲۰۱۳  به طور چشمگیری کاهش یافت و به کمتر از ۷۵۰۰۰۰ خودرو  و وسیله نقلیه تجاری رسید.

تا سال ۲۰۰۱، ۱۳ خودروساز دولتی و خصوصی در ایران وجود داشت که دو شرکت ایران خودرو و سایپا ۹۴ درصد از کل تولید داخلی را به خود اختصاص دادند. ایران خودرو که رایج ترین برند خودرو در کشور را تولید می کرد – پیکان که در سال ۲۰۰۵ با سمند جایگزین شده است- با ۶۱ درصد بازار در سال ۲۰۰۱ بزرگترین تولید کننده بود، در حالی که سایپا ۳۳ درصد از کل تولید ایران را در همان سال به خود اختصاص داده بود. ایران خودرو یکی از بزرگترین خودروسازان آسیا است. این شرکت سرمایه گذاری مشترک با شرکای خارجی در ۴ قاره ایجاد کرده است.

تولیدکنندگان ایرانی در حال حاضر شش نوع خودرو شامل خودروهای سواری، 4WD، کامیون، اتوبوس، مینی بوس و وانت را تولید می‌کنند. این بخش به طور مستقیم حدود 500000 نفر (تقریبا 2.3٪ از نیروی کار) و بسیاری دیگر را در صنایع مرتبط استخدام می کند. حدود 75 درصد از تولید داخلی را خودروهای سواری تشکیل می‌دهند و وانت‌ها در دسته بعدی که حدود 15 درصد را تشکیل می‌دهند قرار دارند. برای بهره برداری از پتانسیل‌هایی از جمله وزن کم و همچنین رسیدن به اهدافی مطابق با محیط زیست در صنعت خودروسازی، انتخاب مواد، ترکیب، ضخامت، فرآیند جوشکاری و اتصال نقش بسیار تعیین کننده‌ای دارند.